Op 30 december 2015 werd de aankondiging van de Internationale Unie voor Zuivere en Toegepaste Chemie (IUPAC) dat ook de laatste vier elementen van het periodiek systeem waren ontdekt, over de hele wereld met veel enthousiasme ontvangen. Natuurlijk waren de onderzoeken al veel eerder begonnen.
Deze datum is echter de datum waarop de onderzoeken wetenschappelijk werden bevestigd en officieel werden erkend door de betreffende commissie. Vooral onder wetenschappers kreeg deze ontdekking veel weerklank, waardoor de aandacht opnieuw werd gericht op het periodiek systeem en de elementen.
Het periodiek systeem is een tabel die is ontstaan door elementen (atomen) met vergelijkbare eigenschappen te groeperen, vooral dankzij het werk van de Russische scheikundige Dmitri Ivanovitsj Mendelejev (1834–1907). De op deze manier gegroepeerde elementen zijn verdeeld over 18 groepen (kolommen) en 7 perioden (rijen).
De laatste vier verwachte elementen van het appartementencomplex van de elementen, dat uit zeven verdiepingen en 118 appartementen bestaat, hebben nu ook hun plaats ingenomen.
Voorlopig staan ze bekend als element 113 (Uut), element 115 (Uup), element 117 (Uus) en element 118 (Uuo).
Naast deze nieuwe elementen zijn er nog 114 andere elementen, waarvan er 92 van nature voorkomen. De elementen die nog wachten op een naamgeving door de teams die ze hebben ontdekt, mogen deze elementen vernoemen naar een mineraal, een plaats, een eigenschap of een wetenschapper.
Laten we de vier nieuwe elementen, die dankzij het werk van Russische, Amerikaanse en Japanse wetenschappers zijn verkregen, eens nader bekijken. Net als de andere 22 kunstmatige elementen zijn ook deze elementen in laboratoria geproduceerd; ze komen dus niet in de natuur voor. Hoewel ze in het laboratorium worden geproduceerd, worden ze niet uit het niets gemaakt; ze worden verkregen door reacties van andere elementen. Met andere woorden: de omstandigheden waaronder ze kunnen ontstaan, vallen binnen de grenzen die onze oneindig Wetende en Almachtige Heer heeft bepaald.
De elementen ontstaan tijdens bepaalde radioactieve reacties die plaatsvinden in geavanceerde laboratoria. Deze vier synthetische en radioactieve elementen bevinden zich allemaal in de 7e periode. Omdat er slechts uiterst kleine hoeveelheden van deze elementen kunnen worden geproduceerd en ze binnen een fractie van een seconde vervallen, zijn ze met het blote oog niet waarneembaar.
Nieuwe elementen
Element 113 (Uut): Dit element, met atoomnummer 113 en een atoommassa van 284, kreeg de naam nihonium. Het werd gevormd door een reeks radioactieve reacties van het element dubnium. Omdat het onderzoek werd uitgevoerd door Kosuke Morita en zijn team van het RIKEN Nishina Center for Accelerator-Based Science in Japan, kregen zij het recht om het element een naam te geven.
Element 115 (Uup): Het in Rusland ontdekte element heeft 115 protonen en een atoommassa van 289. Het werd verkregen door een fusie 1 van de elementen americium en calcium.
Dit element en element 117 werden ontdekt dankzij onderzoek dat werd uitgevoerd in laboratoria 2 in Rusland en de Verenigde Staten.
Element 117 (Uus): Dit element, met atoomnummer 117 en een atoommassa van 284, werd verkregen door radioactieve fusiereacties van calcium- en berkeliumatomen.
Element 118 (Uuo): Dit laatste element van het periodiek systeem heeft 118 protonen en een atoommassa van 294. Het werd verkregen dankzij onderzoek dat werd uitgevoerd aan instituten 3 in Rusland en de Verenigde Staten. Het werd geproduceerd door de fusie van de elementen californium en calcium.
De voorspellingen van Mendelejev zijn uitgekomen. Hij zei: “De plaatsen die ik in het periodiek systeem heb opengelaten, zullen zeker worden ingevuld; deze elementen zullen in de toekomst worden ontdekt.”
De scheikundige, die bekend werd door het ontdekken van de door onze Heer bepaalde orde in de elementen, die alles volgens een bepaalde maat heeft geschapen, had ontdekt dat de protonenaantallen van de elementen geen willekeurige getallen zijn, maar vanaf 1 in een vaste volgorde doorlopen zonder ook maar één getal over te slaan.
Ook de huidige stand van de wetenschap bevestigt zijn inzicht. Inmiddels beschikken we over een periodiek systeem waarin de elementen met atoomnummers van 1 tot en met 118 zonder enige onderbreking zijn opgenomen.
Maar kunnen er niet nóg meer elementen bestaan? Volgens de huidige wetenschap maken de evenwichtsfactoren van afstoting en aantrekking binnen de atoomkern, zoals de zwakke nucleaire kracht⁴ en de sterke nucleaire kracht⁵, dit niet mogelijk. De protonen, neutronen en elektronen in een atoom dragen de eigenschappen in zich van nog kleinere deeltjes, zoals quarks en leptonen, waaruit zij zijn opgebouwd. Degene die de krachten binnen het atoom heeft geschapen, is ook Degene die de allerkleinste deeltjes heeft geschapen. Alleen Degene die deze krachten heeft geschapen, kan het aantal en de grenzen van de elementen bepalen. Aangezien alles in de zichtbare wereld, zowel het levende als het levenloze, uit atomen bestaat, geldt dat Degene die de kleinste deeltjes heeft geschapen, ook de Schepper, Eigenaar en Heerser van het hele universum is.
Uiteindelijk houden de fysische en chemische eigenschappen van iedere materiële substantie die wordt gevormd, verband met de atomen waaruit deze is opgebouwd. Onder de omstandigheden op aarde wordt door het goddelijke besluit bepaald welk element gasvormig, vloeibaar of vast zal zijn, en door de goddelijke macht wordt dit ten uitvoer gebracht. Is het überhaupt mogelijk om zulke uiterst nauwkeurige en doelmatige scheppingen toe te schrijven aan het toeval, aan onbewuste oorzaken of aan de natuur? Wat zou er gebeuren als zuurstof geen gas maar vloeibaar zou zijn, terwijl wij net als nu zuurstof nodig zouden hebben? Wat zou er gebeuren als de atomen waaruit water bestaat onder normale omstandigheden alleen in vaste vorm water zouden kunnen vormen, terwijl wij nog steeds, zoals nu, water nodig zouden hebben? Of stel dat zuurstof al zijn huidige eigenschappen zou behouden, maar alleen een andere kleur zou hebben: zouden we elkaar dan nog kunnen zien?
Laten we nog een ander voorbeeld geven met betrekking tot metalen: de fysische en chemische eigenschappen van de metalen die we gebruiken, verschillen van elkaar. Als dat niet zo zou zijn, zouden metalen slechts een zeer beperkt toepassingsgebied hebben en zou de mensheid waarschijnlijk nooit het technologische niveau van onze tijd hebben bereikt. Laten we aannemen dat ijzer en aluminium niet bestaan en dat we een schip willen bouwen: een schip dat is gemaakt van metalen met een hoge dichtheid, zoals osmium (Os), zou niet op het water kunnen drijven. Als we alleen naar de dichtheid kijken, zou een schip dat gemaakt is van een metaal zoals lithium (Li), dat ongeveer half zo dicht is als water, zich sneller kunnen voortbewegen. Maar een andere eigenschap van lithium is dat het zeer reactief is. Het is zó reactief dat een van lithium gemaakt schip, zodra het in het water terechtkomt, met het water zou reageren en zou exploderen. Als een schip van goud (Au) of platina (Pt) zou worden gemaakt, zou het in het zoute oceaanwater kunnen blijven drijven zonder aangetast te worden. Maar het zou ook niet haalbaar zijn om dergelijk schip te financieren.
Zoals we zien, wordt alles tot in het kleinste deeltje, op wonderbaarlijke wijze bepaald en geschapen. Dit alles wijst op het bestaan en de eenheid van onze Edelmoedige Heer.
Van het eerste element, waterstof, dat in een wonderbaarlijke orde is geschapen en de fundamentele bouwstof van het heelal vormt, tot en met het 118e element is geen enkel element willekeurig geschapen. Welke elementen de mens ook nodig heeft, in welke dichtheid, kleur, hoeveelheid of toestand dan ook, kortom, met welke fysische en chemische eigenschappen hij ze ook nodig heeft, ze zijn precies op die manier voor hem klaargemaakt. Met andere woorden: ook de elementen zijn, net als alles in het universum, dienaren van de Heer der Werelden; zij handelen op Zijn bevel en volgens Zijn beschikking. Aannemen dat dit niet zo is, betekent dat men, in strijd met het verstand en de logica, moet accepteren dat ieder element, ieder atoom en zelfs ieder deeltje over kennis, macht en wijsheid beschikt.
Misschien zal in de toekomst worden aangetoond dat nieuwe elementen, die met de huidige technologie nog niet kunnen worden waargenomen maar waarvan het bestaan wetenschappelijk is aangetoond, strategische functies zullen hebben. Het is ook mogelijk dat hun bestaan wordt vastgesteld op een van de sterren of planeten waar we vandaag de dag niet naartoe kunnen reizen.
Voetnoten
- Fusie is het proces waarbij twee elementen door middel van kernreacties samensmelten en een zwaarder element vormen.
- Het Gemeenschappelijk Instituut voor Kernonderzoek (JINR), het LawrenceLivermore National Laboratory en het Oak Ridge National Laboratory.
- Het Gemeenschappelijk Instituut voor Kernonderzoek van Rusland en het Lawrence Livermore National Laboratory van de Verenigde Staten.
- De zwakke kernkracht heeft invloed op de subdeeltjes van protonen en neutronen.
- De sterke kernkracht zorgt ervoor dat de protonen en neutronen in de atoomkern bij elkaar blijven.
Bronnen
Apillioğlu, Orhan, Kimya O’nu Anlatıyor, İstanbul: Muştu Yayınları, 2012.
www.bbc.co.uk/news/science-environment-35220823.
www.webelements.com.
ÇAĞLAYAN | NOVEMBER 2017
NUMAN ERCIYES
VERTALING: ELIAS VAN RIJN
